Mamy 11 050 opinii naszych Klientów

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Praca zdalna dla zagranicznego kontrahenta - jak rozliczyć dochód?

Światowa pandemia koronawirusa spowodowała, że znaczna część pracowników przeszła na system pracy zdalnej. Wykonywanie pracy z kraju dla zagranicznego pracodawcy podlega pod szczególne regulacje w zakresie prawa podatkowego. W poniższym artykule zastanowimy się, w jaki sposób polscy rezydenci powinni rozliczyć dochód z tytułu pracy zdalnej.

Praca zdalna dla zagranicznego kontrahenta - jak rozliczyć dochód?

Praca zdalna a rezydencja podatkowa

Pierwszą czynnością, którą należy wykonać w kontekście wyjaśnienia przedstawionego problemu, jest ustalenie zakresu obowiązku podatkowego w ramach podatku PIT. Tutaj wyróżniamy bowiem ograniczony oraz nieograniczony obowiązek podatkowy.

Po pierwsze, jak podaje art. 3 ust. 1 ustawy PIT – osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Jest to tak zwany nieograniczony obowiązek podatkowy. W myśl natomiast art. 3 ust. 2a ustawy PIT – osoby fizyczne, które nie mają miejsca zamieszkania na terenie RP, podlegają opodatkowaniu wyłącznie z tytułu przychodów osiąganych na terytorium Polski.

Jak zatem widać, bardzo ważna jest kwestia ustalenia rezydencji podatkowej osoby fizycznej. W tym zakresie należy sięgnąć do art. 3 ust. 1a ww. ustawy, który podaje, że za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Trzeba zwrócić uwagę, że powyższy przepis wprowadza dwie rozłączne przesłanki, a zatem wystarczające jest spełnienie choćby jednej z nich, aby zostać uznanym za polskiego rezydenta podatkowego. Ponadto podkreślmy, że przesłanka ośrodka interesów życiowych jest wymieniona na pierwszym miejscu, zatem ta okoliczność powinna być rozpatrywana w pierwszej kolejności.

Nie wdając się zatem w szczegóły, możemy stwierdzić, że osoba fizyczna, która ma w Polsce więzy o charakterze osobistym (rodzina) i gospodarczym (majątek) będzie zasadniczo uznawana za polskiego rezydenta podatkowego podlegającego pod nieograniczony obowiązek podatkowy.

WAŻNE!

Osoba stale mieszkająca w Polsce, gdzie posiada interesy osobiste oraz ekonomiczne, jest traktowana jako polski rezydent podatkowy mający obowiązek rozliczenia w kraju dochodów uzyskany w RP oraz za granicą.

Praca zdalna a umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania

Nie można zapominać, że polskie regulacje podatkowe są stosowane z uwzględnieniem ratyfikowanych umów międzynarodowych w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Zawarte przez Polskę umowy międzynarodowe odnoszą się także do zasad opodatkowania dochodów z pracy najemnej. Zgodnie z postanowieniami typowej umowy płace, wynagrodzenia i inne świadczenia o podobnym charakterze, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce z tytułu zatrudnienia, będą opodatkowane tylko przez to Umawiające się Państwo, chyba że osoba ta wykonuje pracę w drugim Państwie. Jeżeli praca ta jest tam wykonywana, to takie wynagrodzenia świadczone za tę pracę mogą być opodatkowane w tymże drugim Państwie.

Przenosząc powyższe na aspekt praktyczny, należy zauważyć, że dochody z pracy podlegają opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania, chyba że praca jest wykonywana w drugim państwie. Jeżeli jest tam rzeczywiście wykonywana, to otrzymywane wynagrodzenie może być opodatkowane w obu państwach i dopiero w takim przypadku należy stosować właściwą umowę w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Jak widać z przedstawionych przepisów, dla ustalenia miejsca opodatkowania kluczowe jest to, gdzie praca jest wykonywana, a nie to, gdzie ma siedzibę podmiot wypłacający wynagrodzenie.

Dodatkowo zwróćmy uwagę, że za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie. Tak też kwestię tę rozpatrują organy podatkowe, czego przykładem jest treść interpretacji Dyrektora KIS z 19.10.2017 r., nr 0114-KDIP3-2.4015.52.2017.1.MZ.

W rezultacie osoba fizyczna, która ma miejsce zamieszkania w Polsce (jest polskim rezydentem podatkowym) i uzyskuje dochód od zagranicznego pracodawcy z tytułu pracy zdalnej wykonywanej wyłącznie w Polsce, podlega opodatkowaniu tylko w Polsce. W tym przypadku nie ma znaczenia, że pracodawca ma siedzibę w innym kraju. Decydujące jest bowiem to, gdzie faktycznie jest wykonywana praca.

Ponadto warto podkreślić, że skoro dochód z tytułu pracy zdalnej jest opodatkowany tylko w Polsce, to nie znajdzie zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania. Ta bowiem jest stosowana wyłącznie w przypadkach, gdy dany dochód jest opodatkowany zarówno w państwie źródła, jak i w państwie rezydencji.

Jeżeli natomiast opodatkowanie występuje tylko w jednym kraju (wyłącznie w RP), to nie należy stosować żadnej metody unikania podwójnego opodatkowania.

Przykład

Osoba fizyczna mieszkająca na stałe w Polsce wykonuje pracę zdalnie dla pracodawcy z siedzibą w Irlandii. W takim przypadku uzyskany dochód podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce wedle polskich przepisów. Nie należy w tym przypadku stosować metody unikania podwójnego opodatkowania.

WAŻNE!

Praca zdalna podlega opodatkowaniu w tym kraju, w którym jest faktycznie świadczona. Natomiast miejsce położenia pracodawcy nie ma znaczenia dla ustalenia kraju opodatkowania.

Sposób rozliczenia podatku z tytułu pracy zdalnej

Warto wskazać, że zgodnie z art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy PIT – podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników ze stosunku pracy z zagranicy są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy. W konsekwencji osoby fizyczne wykonujące pracę zdalnie w Polsce muszą pamiętać, że spoczywa na nich obowiązek comiesięcznego wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany.

Jeżeli chodzi natomiast o roczne rozliczenie podatku, to pracownik dokonuje tego poprzez formularz PIT-36 składany w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Nie ma potrzeby, aby dołączać załącznik PIT/ZG, ponieważ ten służy do rozliczeń dochodów, do których stosuje się metodę unikania podwójnego opodatkowania.

Przechodząc zatem do podsumowania naszego dzisiejszego artykułu, wskazać możemy, że wbrew dość powszechnie funkcjonującej opinii praca zdalna wykonywana na terenie Polski nie jest opodatkowana przez zagranicznego pracodawcę wypłacającego wynagrodzenie. Taki pracodawca nie jest bowiem płatnikiem w rozumieniu polskich przepisów podatkowych. Pracownik dokonuje samodzielnego rozliczenia podatku, pamiętając o konieczności uiszczania miesięcznych zaliczek na podatek.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) – link do formularza z indywidualną pomocą prawną »