Egzekucja z majątku wspólnego małżonków jest możliwa, ale nie w każdej sprawie i nie zawsze w takim samym zakresie. Kluczowe znaczenie ma to, czy dług powstał za zgodą drugiego małżonka, czy wierzyciel dysponuje odpowiednim tytułem oraz czy chodzi o egzekucję sądową czy administracyjną.
Z artykułu dowiesz się, kiedy wierzyciel może sięgnąć do majątku wspólnego, czego nie może zająć z majątku osobistego małżonka dłużnika, jak działa sprzeciw w egzekucji administracyjnej i czy intercyza chroni przed egzekucją.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu
Przy ocenie, czy egzekucja może objąć majątek małżonków, trzeba najpierw ustalić, jaki ustrój majątkowy obowiązuje w małżeństwie. Jeżeli małżonkowie nie zawarli umowy majątkowej małżeńskiej, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Obejmuje ona przedmioty nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków albo przez jednego z nich.
Do majątku wspólnego należą w szczególności pobrane wynagrodzenia za pracę, dochody z działalności zarobkowej każdego z małżonków, dochody z majątku wspólnego i osobistego, a także określone środki emerytalne. Nie oznacza to jednak, że każdy dług jednego małżonka automatycznie może być egzekwowany z całego majątku wspólnego.
Obok majątku wspólnego może istnieć majątek osobisty każdego z małżonków. Do majątku osobistego należą m.in. rzeczy nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej, przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca albo darczyńca postanowił inaczej, prawa niezbywalne, niektóre odszkodowania oraz przedmioty nabyte w zamian za składniki majątku osobistego.
Jeżeli między małżonkami obowiązuje rozdzielność majątkowa, zasadniczo nie ma majątku wspólnego w rozumieniu wspólności ustawowej. Wtedy każdy z małżonków ma własny majątek, choć nadal mogą istnieć składniki objęte współwłasnością ułamkową, np. wspólnie kupione mieszkanie.
Podstawową zasadę określa art. 41 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Jeżeli jeden z małżonków zaciągnął zobowiązanie za zgodą drugiego małżonka, wierzyciel może żądać zaspokojenia także z majątku wspólnego małżonków.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy zobowiązanie zostało zaciągnięte bez zgody drugiego małżonka albo gdy zobowiązanie nie wynika z czynności prawnej, np. z czynu niedozwolonego. W takim przypadku wierzyciel może żądać zaspokojenia przede wszystkim z majątku osobistego dłużnika, z jego wynagrodzenia za pracę, z dochodów z innej działalności zarobkowej oraz z korzyści uzyskanych z określonych praw twórcy. Jeżeli wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa, odpowiedzialność może objąć także przedmioty majątkowe wchodzące w skład przedsiębiorstwa.
Jeszcze inaczej należy oceniać długi powstałe przed powstaniem wspólności majątkowej, np. przed ślubem, oraz długi dotyczące majątku osobistego jednego z małżonków. W takich przypadkach wierzyciel nie może swobodnie sięgać do całego majątku wspólnego. Może natomiast korzystać z zakresu odpowiedzialności przewidzianego w art. 41 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
Ważne jest również to, czy drugi małżonek sam podpisał umowę, poręczył dług albo przystąpił do zobowiązania. Wtedy może odpowiadać nie tylko jako małżonek dłużnika, ale jako samodzielny dłużnik, a zakres egzekucji może być znacznie szerszy.
Ogólne zasady, kiedy mąż albo żona ponoszą odpowiedzialność za długi małżonka, opisuje osobny artykuł.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
W egzekucji sądowej, prowadzonej przez komornika, samo istnienie długu jednego małżonka nie zawsze wystarczy do zajęcia całego majątku wspólnego. Jeżeli tytuł egzekucyjny został wydany tylko przeciwko jednemu małżonkowi, wierzyciel może wystąpić do sądu o nadanie klauzuli wykonalności także przeciwko drugiemu małżonkowi, ale z ograniczeniem jego odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością majątkową.
Zgodnie z art. 787 Kodeksu postępowania cywilnego sąd nada taką klauzulę, jeżeli wierzyciel wykaże dokumentem urzędowym albo prywatnym, że wierzytelność powstała z czynności prawnej dokonanej za zgodą małżonka dłużnika. W praktyce oznacza to, że sama deklaracja wierzyciela o zgodzie małżonka nie wystarczy. Trzeba ją wykazać dokumentem.
Osobna regulacja dotyczy długu związanego z przedsiębiorstwem. Na podstawie art. 7871 Kodeksu postępowania cywilnego sąd może nadać klauzulę wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika z ograniczeniem odpowiedzialności do przedsiębiorstwa wchodzącego w skład majątku wspólnego, jeżeli wierzyciel wykaże dokumentem, że wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa.
Małżonek, przeciwko któremu nadano klauzulę wykonalności, nie jest pozbawiony obrony. W zależności od sytuacji może wnieść zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli, skargę na czynność komornika albo powództwo przeciwegzekucyjne. Właściwy środek zależy od tego, czy kwestionowana jest sama klauzula, zakres egzekucji, zajęcie konkretnego składnika czy istnienie długu.
Artykuł 27e ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje odrębne zasady dla egzekucji administracyjnej, czyli egzekucji prowadzonej np. w sprawach podatków, składek, opłat i innych należności publicznoprawnych. Jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami odpowiedzialność zobowiązanego obejmuje jego majątek osobisty i majątek wspólny, podstawą prowadzenia egzekucji może być tytuł wykonawczy wystawiony na zobowiązanego albo kolejny tytuł wykonawczy.
Taki tytuł wykonawczy jest także podstawą egzekucji kosztów upomnienia oraz kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu prowadzonym na jego podstawie. Nie oznacza to jednak, że małżonek zobowiązanego nie ma żadnych uprawnień.
Małżonek zobowiązanego może złożyć wniosek o informację o aktualnej wysokości egzekwowanej należności, odsetek, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych. Organ egzekucyjny zawiadamia go wtedy o tych kwotach i poucza o zakazie rozporządzania uprzednio zajętą rzeczą lub prawem majątkowym wchodzącym w skład majątku wspólnego.
Od chwili wniesienia sprzeciwu albo złożenia wniosku o informację, a w niektórych przypadkach także od doręczenia zawiadomienia o zajęciu, małżonkowi zobowiązanego przysługują prawa zobowiązanego w egzekucji z majątku wspólnego. Co istotne, do czasu zawiadomienia organu egzekucyjnego o ostatecznym rozpatrzeniu sprzeciwu sprzedaży lub wykonaniu podlega zasadniczo rzecz albo prawo majątkowe wchodzące w skład majątku osobistego zobowiązanego. Ustawa przewiduje jednak wyjątki, np. dla rzeczy szybko psujących się.
W sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym małżonkowi zobowiązanego przysługuje sprzeciw. Podstawą sprzeciwu może być ograniczenie, zniesienie, wyłączenie albo ustanie odpowiedzialności całością lub częścią majątku wspólnego.
W sprzeciwie trzeba określić istotę i zakres żądania oraz przedstawić dowody, które uzasadniają stanowisko małżonka. Sprzeciw wnosi się do wierzyciela za pośrednictwem organu egzekucyjnego. Można go wnieść jeden raz w danym postępowaniu egzekucyjnym.
Szczególnie ważny termin dotyczy egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego. W takim przypadku sprzeciw wnosi się nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia małżonkowi zobowiązanego wezwania zgodnie z art. 110c § 2a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Wierzyciel wydaje postanowienie, w którym oddala sprzeciw albo uznaje go w całości lub w części. Postanowienie doręcza się małżonkowi zobowiązanego oraz zobowiązanemu. Na postanowienie o oddaleniu sprzeciwu zażalenie przysługuje małżonkowi zobowiązanego.
Umowa majątkowa małżeńska, potocznie nazywana intercyzą, może ograniczyć ryzyko odpowiedzialności majątkiem wspólnym, ale nie działa w każdej sytuacji i nie zawsze jest skuteczna wobec wierzyciela.
W relacjach cywilnych małżonek może powoływać się wobec innych osób na umowę majątkową małżeńską wtedy, gdy jej zawarcie oraz rodzaj były tym osobom wiadome. Jeżeli wierzyciel nie wiedział o rozdzielności majątkowej, a dług powstał w okolicznościach uzasadniających odpowiedzialność z majątku wspólnego, sama intercyza może nie wystarczyć do zatrzymania egzekucji.
Kodeks postępowania cywilnego przewiduje ponadto, że zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej nie stanowi przeszkody do nadania klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika według art. 787 i art. 7871 Kodeksu postępowania cywilnego oraz prowadzenia egzekucji do składników, które należałyby do majątku wspólnego, gdyby umowy nie zawarto. Nie wyłącza to jednak obrony małżonków w drodze powództw przeciwegzekucyjnych, jeżeli umowa była skuteczna wobec wierzyciela.
W egzekucji administracyjnej zasada jest jeszcze surowsza. Zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej albo inne zdarzenie skutkujące ograniczeniem, zniesieniem, wyłączeniem lub ustaniem odpowiedzialności zobowiązanego może być uznane za bezskuteczne wobec składnika, który wchodziłby w skład majątku wspólnego, gdyby takiej umowy lub zdarzenia nie było.
Po otrzymaniu informacji o zajęciu albo po ustaleniu, że komornik lub organ administracyjny prowadzi egzekucję z majątku wspólnego, warto działać według kilku kroków.
Największym błędem jest czekanie do sprzedaży zajętej rzeczy lub nieruchomości. Po dokonaniu czynności egzekucyjnych odwrócenie skutków postępowania może być trudniejsze, a w niektórych przypadkach niemożliwe wobec osoby trzeciej, która nabyła rzecz w egzekucji.
Poniższe przykłady pokazują, jak różnie może wyglądać odpowiedzialność małżonków w zależności od rodzaju długu, zgody drugiego małżonka i trybu egzekucji.
Pan Adam zawarł umowę pożyczki, a jego żona podpisała zgodę na zaciągnięcie zobowiązania. Po kilku miesiącach pan Adam przestał spłacać raty. Wierzyciel uzyskał wyrok przeciwko panu Adamowi, a następnie wystąpił o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko żonie dłużnika z ograniczeniem do majątku wspólnego. Jeżeli wierzyciel wykaże dokumentem zgodę żony, egzekucja może objąć składniki majątku wspólnego, ale nie jej majątek osobisty.
Pani Marta prowadzi działalność gospodarczą i kupiła towar z odroczonym terminem płatności. Jej mąż nie podpisywał umowy i nie wyraził zgody na dług. Jeżeli wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa, wierzyciel może szukać zaspokojenia m.in. w majątku osobistym pani Marty, jej dochodach oraz w składnikach przedsiębiorstwa. Nie oznacza to jednak automatycznego prawa do egzekucji z całego majątku wspólnego, np. z rodzinnego mieszkania.
Pan Tomasz zalega z należnościami publicznoprawnymi, a organ egzekucyjny kieruje egzekucję do składnika majątku wspólnego. Jego żona uważa, że odpowiedzialność majątkiem wspólnym jest wyłączona. Może złożyć sprzeciw za pośrednictwem organu egzekucyjnego do wierzyciela, wskazując, czego żąda i na jakich dowodach opiera swoje stanowisko. Jeżeli egzekucja dotyczy nieruchomości z majątku wspólnego, musi pilnować 14-dniowego terminu.
Małżonkowie podpisali intercyzę dopiero po tym, jak jeden z nich zaciągnął dług. Wierzyciel nie wiedział wcześniej o żadnej rozdzielności majątkowej, ponieważ jej jeszcze nie było. Taka późniejsza umowa może nie zatrzymać egzekucji wobec składników, które należałyby do majątku wspólnego, gdyby intercyzy nie zawarto. Ocena zależy jednak od rodzaju egzekucji, daty powstania długu i skuteczności umowy wobec wierzyciela.
Może dojść do zajęcia rachunku, z którego korzystają małżonkowie, ale zakres skutecznej egzekucji zależy od tytułu wykonawczego, rodzaju długu, źródła środków i tego, czy egzekucja może objąć majątek wspólny. Małżonek dłużnika powinien szybko ustalić podstawę zajęcia i rozważyć właściwy środek obrony.
Co do zasady dług powstały przed powstaniem wspólności majątkowej nie daje wierzycielowi prawa do swobodnej egzekucji z całego majątku wspólnego. Wierzyciel może jednak sięgać do majątku osobistego dłużnika, jego wynagrodzenia, dochodów z działalności zarobkowej oraz określonych korzyści z praw twórcy.
Dla odpowiedzialności według Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego kluczowe jest istnienie zgody. W egzekucji sądowej wierzyciel, który chce uzyskać klauzulę wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, musi jednak wykazać zgodę dokumentem urzędowym albo prywatnym. Dlatego w praktyce zgoda pisemna ma podstawowe znaczenie dowodowe.
Nie zawsze. Rozdzielność majątkowa może chronić w relacjach z wierzycielem, jeżeli była wobec niego skuteczna, w szczególności gdy wiedział o jej zawarciu i rodzaju. Późniejsza intercyza zawarta już po powstaniu długu zwykle nie jest prostym sposobem na uniknięcie egzekucji.
Tak. W sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym małżonek zobowiązanego może wnieść sprzeciw. Powinien wskazać, czego żąda, w jakim zakresie kwestionuje odpowiedzialność majątkiem wspólnym i jakie dowody potwierdzają jego stanowisko.
Jeżeli egzekucja administracyjna dotyczy nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego, sprzeciw wnosi się nie później niż w terminie 14 dni od doręczenia małżonkowi zobowiązanego odpowiedniego wezwania. Niedotrzymanie terminu może istotnie ograniczyć możliwość obrony.
Egzekucja z majątku wspólnego małżonków jest dopuszczalna, ale jej zakres zależy od podstawy długu, zgody drugiego małżonka, rodzaju tytułu wykonawczego i trybu egzekucji. W egzekucji sądowej kluczowe znaczenie ma często klauzula wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, ograniczona do majątku wspólnego. W egzekucji administracyjnej szczególnie ważne są przepisy o sprzeciwie małżonka zobowiązanego.
Małżonek dłużnika powinien pamiętać, że jego majątek osobisty nie odpowiada automatycznie za cudzy dług. Jednocześnie nie każda intercyza i nie każde późniejsze ustanowienie rozdzielności majątkowej zatrzyma egzekucję. W praktyce o wyniku sprawy decydują dokumenty, daty, treść zobowiązania i szybka reakcja na zajęcie.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Dlaczego warto?Numer telefonu pozwoli na kontakt
w przypadku podania nieprawidłowego emaila.
Otrzymasz SMS o wycenie i przygotowaniu
głównej odpowiedzi, a także w przypadku
problemów technicznych. Wiele razy podany
numer pomógł szybciej rozwiązać problem.
Wycenę wyślemy do 1 godziny
* W dni robocze w godzinach od 7 do 20.
* W weekendy i święta do 2 godzin.
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Marcin Sądej
Prawnik, absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, ukończone studia podyplomowe z zakresu Przeciwdziałania Przestępczości Gospodarczej i Skarbowej oraz z zakresu Rachunkowości i Rewizji Finansowej. Współpracuje z kancelariami doradców podatkowych oraz biurami...
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu