Wyrzucenie partnera z mieszkania po zakończeniu okresu zameldowania

• 2026-03-30
• Autor: Katarzyna Siwiec

Mieszkam z partnerką od 15 lat. Kiedy poznaliśmy się, miałem III grupę inwalidzką, obecnie mam I grupę inwalidzką i orzeczoną znaczną niepełnosprawność. Nie mam mieszkania ani stałego adresu zameldowania. Mieszkam w mieszkaniu partnerki, jestem zameldowany do połowy marca przyszłego roku (byłem meldowany niemal przez cały czas pobytu). Partnerka grozi, że jak zakończy się okres zameldowania, to wyrzuci mnie z mieszkania na bruk. Czy rzeczywiście może mnie wyrzucić?

Prawo do zamieszkiwania a okres zameldowania

Odpowiadając na Pani pytanie, wyjaśniam, że jeżeli partnerka żądać będzie Pana wyprowadzki, to oczywiście nie będzie Pan miał żadnego tytułu prawnego do zamieszkiwania w jej domu. Dotychczas mieszka Pan na podstawie swoistego użyczenia, ale oczywiście nie oznacza to praw do dalszego zamieszkiwania wbrew jej woli. Nie ma to natomiast związku z zameldowaniem, bo to jest tylko kategoria administracyjna, a nie prawo do lokalu jako takie. W każdym razie jeżeli tak Pana partnerka myśli, to w zasadzie lepiej dla Pana, bo na pewno nie będzie się domagać wyprowadzki ani inicjować postępowań sądowych do marca.

Eksmisja partnera

Natomiast nie jest tak, że może ona Pana wyrzucić na bruk. Jeżeli Pan się dobrowolnie nie wyprowadzi, to będzie Pana musiała eksmitować, co wymaga przeprowadzenia postępowania sądowego o eksmisję. W postępowaniu sąd może teoretycznie orzec o tym, że ma Pan prawo do lokalu socjalnego, ale teoretycznie, bo nie jest Pan osobą, co do której to prawo musi zostać przyznane.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami „sąd nie może orzec o braku uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu wobec:

1) kobiety w ciąży,

2) małoletniego, osoby niepełnosprawnej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 426) lub ubezwłasnowolnionego oraz osoby sprawującej nad nim opiekę i wspólnie z nim zamieszkałej,

3) obłożnie chorego,

4) emeryta lub rencisty spełniającego kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,

5) osoby posiadającej status bezrobotnego,

6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały”.

Sama niepełnosprawność nie przesądza o prawie do lokalu socjalnego.

Pomieszczenie zastępcze

Jeżeli takie jest przyznane, wówczas trzeba czekać z eksmisją do momentu, aż gmina dostarczy lokal socjalny. Jeżeli taki lokal nie zostanie Panu przyznany, z czym trzeba się liczyć, dopiero po uzyskaniu wyroku eksmisyjnego komornik może przystąpić do egzekucji opróżnienia przez Pana lokalu partnerki, ale też nie na bruk, a do pomieszczenia tymczasowego wskazanego przez gminę, względnie noclegowni, schroniska lub innej placówki zapewniającej miejsca noclegowe, wskazanej na wniosek komornika przez gminę właściwą ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Wszystko to trwa w czasie, nawet do 2–3 lat.

Co więcej, wyroków sądowych nakazujących opróżnienie lokalu nie wykonuje się w okresie od 1 listopada do 31 marca roku następnego włącznie, jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu, do którego ma nastąpić przekwaterowanie.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - Dz.U. 1974 nr 14 poz. 85